As artes marciais mixtas [coñecidas frecuentemente polas súas siglas en inglés, MMA ou Mixed Martial Arts] son un deporte de combate de pleno contacto que incorpora golpes, patadas, chaves e técnicas dunha gran variedade doutras disciplinas de combate como boxeo, taekwondo, muay thai, judo, loita, jiu jitsu entre outras. As raíces das modernas artes marciais mixtas chegan até os antigos Xogos Olímpicos, onde un dos sistemas de combate máis antigos documentados era o pankration. A súa orixe como tal é difuso, partindo de varias competicións levadas a cabo en Europa, Xapón e Estados Unidos durante os comezos do século XX. O concepto das artes marciais mixtas adoita considerarse erroneamente como sinónimo do vale tudo de Brasil, así como doutros deportes de combate como o full contact e o kickboxing, que lle antecederon; estas disciplinas, aínda que posuidoras de diferentes tácticas e normas, contribuíron a formar a imaxe moderna das  artes marciais mixtas.

O precursor do regulamento actual das MMA pode acharse nos seus primeiros eventos, onde orixinalmente promovíanse loitas de normas mínimas, coa intención de atopar a arte marcial máis efectivo para o combate corpo a corpo. Máis tarde, os loitadores comezaron a adoptar múltiples artes marciais no seu estilo, o que levou á adopción de regras adicionais destinadas a aumentar a seguridade dos competidores e promover a súa aceptación como deporte. Dende entón, este deporte aumentou a súa popularidade, rivalizando outras disciplinas como o boxeo e a loita libre profesional.As regras da maioría das competicións de artes marciais mixtas evolucionaron desde os primeiros días do Vale todo.

A medida que o coñecemento avanza as técnicas de loita esténdense entre espectadores e loitadores faise claro que os primeiros sistemas de regras minimalistas necesitaban ser emendados. Algunha das motivacións destes cambios son: Protección da saúde dos loitadores. Este cambio achábase especialmente motivado para eliminar o estigma de “pelexas barbáricas, sen regras” que as MMA gañaron debido ás súas raíces no vale todo. 

Tamén axudou aos contendentes a evitar lesións que doutro xeito alterasen o ritmo de adestramento que melloraba a calidade dos contendentes e a calidade das loitas.

Prover espectáculo para os espectadores: As regras conseguiron que os bos loitadores exhíbanse mellor, non permanecendo moito no chan.

As únicas excepcións das MMA é non picar o ollos, en orificios, nin golpes baixos. Os cóbados, xeonllos, patadas e puños son válidas para un combate na gaiola, onde se realizan habitualmente as pelexas. Non patear desde o chan As categorías de peso emerxeron a medida que o coñecemento acerca das submisións e inmovilizaciones estendeuse. Cando os loitadores facíanse máis expertos nas técnicas de submisión e eran capaces de evitalas, as diferenzas de peso convertéronse un factor substancial. Os límites de tempo foron establecidos para evitar longas loitas no chan con pouca acción perceptible, para os espectadores.

Técnicas permitidas -MMA Amateur-.

Durante a loita en pé permítense:

  • Os golpes de puño pechado
  • Golpes de perna e golpes de xeonllo ao corpo e cabeza, exceptuando os puntos prohibidos no artigo correspondente.
  • Proxectar ao opoñente a condición de que a proxección estea controlada,

Durante a loita en chan permítese-MMA Amateur-.:

  • Utilizar técnicas controladas de estrangulación e luxación
  • Golpes de puño pechado ao corpo e cabeza
  • Golpes de perna e xeonllo só ao corpo, exceptuando os puntos prohibidos especificamente no regulamento.

Sen comentarios

Deixa o teu comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos necesarios están marcados *

Puedes usar las siguientes etiquetas y atributos HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>